این مقاله نیازمند ویکی‌سازی است. لطفاً با توجه به راهنمای ویرایش و شیوه‌نامه، محتوای آن را بهبود بخشید.

 

حرکت دد لیفت (لیفت مرده) در جریان یک مسابقه قوی‌ترین مردان

پاورلیفتینگ یا وزنه‌برداری قدرتی یک است که شباهت‌هایی با ورزش وزنه‌برداری دارد. هر دو شامل بلند کردن وزنه در سه تلاش هستند. پاورلیفتینگ از ورزشی به نام odd lifts اقتباس شده است که ان هم شامل سه نوبت برای ثبت بهترین وزنه بوده ولی شامل رویدادهای بیشتری بوده که سرانجام به پاورلیفتیگ امروزی تبدیل شده که شامل سه حرکت است. پاورلیفتینگ می‌تواند با تجهیزات یا بدون تجهیزات اجرا شود. پاورلیفتنگ سبک بدون تجهیزات به عنوان پاورلیفتینگ راو شناخته می‌شود. مسابقات پاورلیفتینگ در سرتاسر جهان برگزار می‌شود ولی مهم ترین مسابقات در کشورهای ایالات متحده، روسیه، اوکراین و کانادا برگزار می‌شود. پرس سینه از حرکات پاورلیفتینگ از سال ۱۹۸۴ در مسابقات پارالمپیک گنجانده شده است.

مسابقات پاورلیفتینگ در رویداد چند ورزشی بازی‌های جهانی که مخصوص ورزش‌های غیر المپیکی است برگزار می‌شود.

دسته بندی وزنی

 

حرکت اسکات

در سال ۲۰۱۱ دسته بندیهای جدید وزنی را اعلام کرد که به شرح زیر هستند

 

درک پاوندستون در حال لیفت هالتر ۴۱۳ کیلویی در یک مسابقه قوی‌ترین مردان

رده بندیهای سنی بسته به نظر فدراسیون‌های مختلف تفاوت دارند ولی به طور عمده به این صورت هستند

۱۵ تا ۱۸ سال رده سنی نوجوانان,

۱۸ تا ۲۳ سال رده سنی جوانان ,

رده سنی ازاد شرط سنی ندارد و با هرسنی می‌توان شرکت کرد,

+۴۰ سال رده سنی پیشکسوتان می‌باشد,

که یکی از معتبر ترین فدراسیون‌های پاورلیفتینگ در سطح جهانیست رده بندیهای سنی به شرح زیر دارا می‌باشد

 

یک سرباز آمریکایی در حال انجام دد لیفت رومانیایی

مسابقه به این صورت برگزار می‌شود که هر شرکت کننده می‌تواند در هر یک از حرکتها (ددلیفت-پرس سینه-اسکات) سه حرکت بستگی به قوانین سازمان پاورلیفتینگی که ان مسابقه تحت ان برگزار می‌شود انجام می‌دهد و بهترین وزنه جابجا شده در هر یک از لیفت‌ها به عنوان وزنه‌ای که در مجموع حساب می‌شود برای ورزشکار منظور می‌گردد. اگر دو ورزشکار به مجموع یکسانی برسند ورزشکاری مقام بالاتر دارد که وزن سبک تری داشته باشد.

منابع

 

تمبر کشور مولداوی که وزنه‌برداری را نشان می‌دهد.

وزنه‌برداری ورزشی است که شامل بلند کردن وزنه‌های مختلف است. در شکل مدرن آن ورزشکار باید دارای قدرت، سرعت، تکنیک، تعادل و هماهنگی در هنگام برداشتن وزنه باشد.

این ورزش از نخستین دوره بازی‌های المپیک (۱۸۹۶) جزو رشته‌های المپیکی بود. وزنه‌برداری در حال حاضر تنها ورزش قدرتی است که در المپیک وجود دارد. وزنه‌برداری در تمام کشورهای جهان رواج دارد، اما در کشورهای ترکیه، بلغارستان و یونان ورزشی سنتی است. روسیه، چین، کشورهای اروپای شرقی، و اخیراً ایران اغلب دارای وزنه‌برداران درجه یکی بوده‌اند.

در ایران

تا سالها به همراه کشتی آزاد وزنه برداری مدال آور ترین ورزش ایران بود و نخستین کسی که مدال المپیک را برای ایران به‌دست‌آورد، جعفر سلماسی بود که در بازی‌های المپیک ۱۹۴۸ لندن موفق به این کار شد. پس از او محمود نامجو در مسابقات جهانی وزنه‌برداری سال ۱۹۴۹ در لاهه موفق به کسب مدال شد در المپیک ۱۹۵۶ ملبورن نیز محمد نصیری خروس طلایی ایران در خروس وزن قهرمان المپیک شد و تا سال ۲۰۰۰ در المپیک سیدنی اولین و تنها طلایی ایران در وزنه برداری المپیک بود. از آن پس این رشته در ایران مورد توجه قرار گرفت و تبدیل به یک ورزش ملی شد. تا کنون چندین بار لقب قوی ترین مردان جهان به وزنه برداران ایرانی داده شده است.

دو و میدانی
بالاترین نهاد ورزشی	IAAF
مشخصات
تماس	ندارد
تفکیک جنسیت	تکی
محل برگزاری	فضای باز داخل سالن
المپیک	از نخستین دوره بازی‌ها در سال ۱۸۹۶ تا به امروز
پارالمپیک	از نخستین دوره بازی‌ها در سال
ن ب و

دو و میدانی به مجموعه‌ای از ورزش‌ها شامل دوها، پرش‌ها، پرتاب‌ها، پیاده‌روی و رشته‌های ترکیبی گفته می‌شود. برگزاری مسابقات دو و میدانی در مقایسه با دیگر ورزش‌ها ساده‌تر است و نیازی به تجهیزات گرانقیمت ندارد. بیشتر رشته‌‌های دو و میدانی به طور کلی انفرادی هستند. به جز دوهای امدادی و برخی از مسابقات مثل دوهای صحرانوردی که در آنها امتیاز اعضای یک تیم با هم جمع می‌شود.

سابقهٔ این ورزش به المپیک باستانی یونانیان می‌رسد که از ۷۷۶ ق.م برگزار می‌شود. این رشته استخوان‌بندی المپیک مدرن را از اولین دوره آن تشکیل داده‌است. امروزه (IAAF) برگزاری مسابقات دوومیدانی در سطح بین‌المللی را بر عهده دارد و پس از المپیک، معتبرترین رویدادهای این رشته قهرمانی دو و میدانی جهان و قهرمانی دوومیدانی داخل سالن جهان محسوب می‌شوند.

تاریخچه

 

تصویر یک مسابقهٔ دو روی یک سفال یونانی، حدود ۵۰۰ قبل از میلاد

 

رشته پرش با نیزه

مسابقات دو، پیاده‌روی، پرش و پرتاب از دوران پیشاتاریخ تاکنون انجام می‌شده‌است. سنگ‌نگاره‌هایی از مسابقات دو و پرش ارتفاع بر روی مقبره‌های مصری متعلق به ۲۲۵۰ سال پیش از میلاد وجود دارد. ایرلندی‌های باستان از حدود ۱۸۰۰ سال قبل از میلاد مسابقاتی را برگزار می‌کردند که پرتاب سنگ و دو نیز در بین آنها بود. وقتی یونانیان در ۷۷۶ ق.م برگزاری بازی‌های المپیک را آغاز کردند تنها رشته‌‌ای که در چندین دوره ابتدایی در آن برگزار شد مسابقه دو سرعت معروف به پرش طول، پرتاب دیسک، پرتاب نیزه و کشتی تشکیل می‌شد.

شعار دو و میدانی در المپیک به زبان یونانی «سیتیوس، آلتیوس، فورتیوس» به‌معنی «سریعتر، بالاتر و قوی‌تر» است.

محل برگزاری مسابقات

مسابقات دو بر روی پیست مخصوص بیضی‌شکل دو و مسابقات میدانی یعنی پرتاب‌ها و پرش‌ها بر روی زمین چمن ورزشگاه برگزار می‌شود. طول پیست در ورزشگاه‌های فضای باز ۴۰۰ متر و در سالن‌ها ۲۰۰ متر است. بر اساس استانداردهای فدراسیون جهانی برگزاری مسابقات دو نباید بیش از ۲۵ دور در فضای باز و ۱۵ دور در سالن طول بکشند به همین جهت حداکثر مسافت دو در استادیوم ۱۰ هزار متر و در سالن ۳ هزار متر است و مسافت‌های طولانی‌تر مانند ماراتن در جاده برگزار می‌شوند.

پرش‌های دوومیدانی شامل پرش طول، پرش ارتفاع، پرش سه گام و پرش با نیزه و رشته‌های پرتابی شامل پرتاب وزنه، چکش، دیسک و نیزه می شوند. رشته‌های ترکیبی دوومیدانی هم دهگانه، هفتگانه و پنجگانه هستند که در آن‌ها ورزشکاران چندین رشته مسابقه داده و با توجه به نتیجه ای که د هر رشته کسب می‌کنند امتیازی به دست آورده و در پایان کسی که امتیازات بیشتری داشته باشد برندهع مسابقه خواهد بود.

رشته‌ها

• رشته‌هایی که مورب نوشته شده فقط در قهرمانی جهان داخل سالن برگزاری می‌شوند

مسابقات جاده

دوهای جاده‌ای مسابقاتی هستند که در جاده‌های آزاد برگزار می‌شوند و گاه در پیست پایان می‌پذیرند. این مسابقات در مسافت‌های مختلف و معمولا در رشته‌های استقامتی (۵ کیلومتر به بالا) برگزار می‌شوند. دوهای جاده‌ای از محبوب‌ترین ورزش‌ها هستند که دوندگان بسیاری از جمله ورزشکاران حرفه‌ای، آماتور و همینطور ورزشکاران تفننی را به خود جذب می‌کنند. مسابقات دو جاده‌ای را برای هر مسافتی می‌توان برگزار کرد اما مسافت‌های معمول ۵ کیلومتر، ۱۰ کیلومتر، نیمه‌ماراتن (۲۱٫۰۹۷۵ کیلومتر) و ماراتن (۴۲٫۱۹۵ کیلومتر) هستند. ماراتن تنها مسابقه دو جاده است که در المپیک و قهرمانی جهان برگزار می‌گردد و با اتمام این رشته المپیک پایان می‌یابد. البته بخش پایانی ورزش سه‌گانه هم از دو ۱۰ کیلومتر جاده تشکیل می‌شود. پنج تورنمنت معتبر ماراتن دنیا هر ساله در شهرهای برلین، لندن، بوستون، نیویورک و شیکاگو برگزار می‌شوند.

دو صحرانوردی

دو صحرانوردی طبیعی‌ترین بخش دوومیدانی است که در فضای آزاد و بر روی عوارض طبیعی زمین بر‌گزار می‌شود. مسابقات دو صحرانوردی معمولاً در فصل پائیز و زمستان و در مسافت‌های ۴ تا ۱۲ کیلومتری بر‌گزار می‌شود و مسیر آن معمولاً شامل علفزار و زمین‌های خاکی با عبور از درختزارها و دشت‌های باز و تپه‌های با شیب ملایم می‌شود. مهمترین مسابقه این رشته ورزشی قهرمانی دو صحرانوردی جهان است که از سال ۱۹۷۳ هر سال توسط اتحادیه بین‌المللی فدراسیون‌های دو و میدانی بر‌گزار می‌شود.

مسابقات پیاده‌روی

این مقاله نیازمند تمیزکاری است. لطفاً تا جای امکان آن‌را از نظر املا، انشا، چیدمان و درستی بهتر کنید، سپس این برچسب را بردارید. محتویات این مقاله ممکن است غیر قابل اعتماد و نادرست یا جانبدارانه باشد یا قوانین حقوق پدیدآورندگان را نقض کرده باشد.

کشتی حرفه‌ای
نخستین مسابقه	قرن ۱۹ میلادی
مشخصات
تفکیک جنسیت	مردان، زنان
محل برگزاری	رینگ
کشور یا منطقه	ایالات متحده
ن ب و

کشتی حرفه‌ای (به انگلیسی: Professional Wrestling) یک ورزش حرفه‌ای غیر رقابتی یا نوعی نمایش ورزشی است که نتیجه مسابقات آن توسط هیئت برگزاری از پیش تعیین می‌شود.^[۱] در این رشته عناصری از کشتی کچ، مبارزه ساختگی و تئاتر به چشم می‌خورد. در کشتی حرفه‌ای فنون گلاویزی و ضربات مختلفی اجرا می‌شود که از انواع کشتی و روش‌های جنگی در سراسر دنیا برداشت شده‌اند.

برخلاف ورزش کشتی (و تمامی ورزش‌ها) که یک کمیته فنی برای تعیین مقررات ورزشی وجود دارد، در کشتی حرفه‌ای هیچ کمیته‌ای برای تعیین مقررات وجود ندارد و مالکان لیگ‌های کشتی حرفه‌ای هم برنامه‌های خود را با عنوان «سرگرمی» اجرا می‌کنند و نه یک مسابقه ورزشی. کشتی‌گیران حرفه‌ای برخلاف کشتی‌گیران آماتور برای انجام مسابقه حقوق می‌گیرند و معمولاً مهارت بالاتری هم دارند حتی برخی از آن‌ها داروهای نیروزای استروئیدی مصرف کرده و کمپانی دبلیودبلیوای آزمایش‌های کنترل دوپینگ از ورزشکاران خود انجام می‌دهد. اما مهارت شرکت‌کنندگان آن‌ها نتیجه مسابقه را تعیین نمی‌کند بلکه برنامه کل مسابقات همچون یک نمایشنامه نوشته می‌شوند و هر مسابقه بخشی از داستان این نمایشنامه است و در نتیجه تمام برد و باخت‌ها مربوط به نمایشنامه می‌شود.^[۲]

مسابقات این رشته در سال‌های اخیر در زبان فارسی به کشتی کچ (کج) معروف شده‌است اما نباید آن را با کشتی کچ، که یک رشتهٔ ورزشی رقابتی است، اشتباه گرفت. کشتی کچ شباهت زیادی به کشتی آزاد دارد. البته در کشتی حرفه‌ای نیز فنون کشتی کچ نقش مهمی دارد.

کشتی حرفه‌ای یکی از سرگرمی‌های مهم در آمریکای شمالی و ژاپن است.

حرکات

 

شاون مایکلز و کریس جریکو در رستلمنیا ۱۹

قانونی به نام کایفابه (kayfabe) در کشتی حرفه‌ای وجود دارد که بر اساس آن شرکت‌کنندگان باید تصور کنند که شخصیت‌ها و داستان نمایش واقعی است. در گذشته برخی از کشتی‌گیران حتی در زندگی واقعی خود نیز در این دنیای خیالی باقی می‌ماندند. در صورتی که کشتی‌گیری حرکتی در رینگ انجام دهد که مطابق با شخصیت داستانی او نباشد یا از این دنیای ذهنی خارج شود این قانون را شکسته است. این اتفاق به علاقه تماشاگران ضربه زده و تجارت گردانندگان مسابقات را دچار مشکل می‌کند در نتیجه برگزارکنندگان رقابت‌های کشتی حرفه‌ای روی خوشی به اینگونه کشتی‌گیران نشان نداده و معمولاً آن‌ها را یا از داستان اصلی خارج می‌کنند یا به طور کامل کنار می‌گذارند. البته امروزه اهمیت این موضوع از گذشته کمتر شده است چرا که در دنیای کشتی حرفه‌ای این واقعیت که داستان‌ها از پیش نوشته می‌شوند راحت‌تر پذیرفته شده و این برنامه‌ها بیشتر بر علاقه تماشاگران برای سرگرم شدن متکی هستند. با این حال کشتی‌گیران همچنان بایستی در طول مسابقه در شخصیت خود بمانند و مسائل پشت صحنه نیز نباید به بیرون درز کند.^[۳]

کمربندها

 

جان سینا و مارک هنری

۸ کمربند در شرکت دابلیو دابلیو ای وجود دارد که ۲ تا به راو و ۲ تا به اسمکدان و ۱ به ان ایکس تی و ۳ کمربند به هر دو مربوط می‌شوند: (قهرمانان فعلی هر کمربند داخل پرانتز است و به‌روزرسانی‌شده در ۴ دسامبر ۲۰۱۳ می‌باشد)

راو

• کمربند قهرمانی دابلیو دابلیو ای (WWE Champion)(رندی ارتون)
• کمربند ایالات متحده(United State Champion)(دین امبروز)

اسمکدان

• کمربند سنگین وزن جهان (World Heavy Weight Champion)(رندی اورتون)
• کمربند سنگین وزن بین قاره‌ای (Intercontinental Heavy Weight Champion) (بیگ ای لنگستون)

 

راو و اسمکدان

• کمربند دیواس (Divas Champion) (ای جی لی)
• کمربند تگ تیم جهانی (World Tag Team Champion)(گلداست و کودی رودز))

ان ایکس تی

• کمربند ان ایکس تی (NXT champion)(بو دالاس)
• کمربند تگ تیم ان اکس تی (NXT Tag Team Champion)(کانر اوبرایان & ریک ویکتور)
• کمربند زنان ان اکس تی (NXT Women's Championship) (پیج)

تی ان ای

• کمربند سنگین وزن تی ان ای جف هاردی(TNA World Heavyweight Championship)
• کمربند تلویزیون ساموآجو (TNA Television Championship)
• کمربند ایکس دیویژن راب ون دام(TNA X Division Championship)
• کمربند تگ تیم تی ان ای هرنان دز چاوو گوئررو(TNA World Tag Team Championship)
• کمربند زنان تی ان ای میس تسماچر (ناک اوت) (TNA Women's Knockout Championship)
• کمربند تگ تیم زنان اریک یانگ و او دی بی (TNA Knockout Tag Team Championship)

از بزرگان این مسابقات می‌توان به تریپل اچ اشاره کرد که مدت ۳ سال کمربند سنگین وزن جهان را داشت و برونو سامارتینو که هفت سال قهرمان کمربند بود و همچنین کریس جریکو که با ۹ بار قهرمانی کمربند بین قاره‌ای رکورددار است.

مهم‌ترین واقعه تاریخ این ورزش مرگ ناگهانی قهرمان این رشته ادی گوئررو است که در تاریخ ۱۳ نوامبر ۲۰۰۵ به دلیل نارسایی قلبی درگذشت. مهم‌ترین افتخار وی کسب کمربند قهرمانی دَبلیو دَبلیو ای و کمربند بین قاره‌ای در No way out ۲۰۰۴ بود. همچنین مرگ مشکوک کریس بنوا که سابقهٔ قهرمانی در رویال رامبل و قهرمانی کمربند سنگین وزن را دارد که عده‌ای آن را خودکشی وی می‌دانند. کورت هنینگ - اوون هارت - یوکوزونا - آندره د جاینت و ریک رود و آندره مارتین معروف به تست (Test) هم از دیگر کشتی‌کچ‌کاران مشهوری بودند که اکنون زنده نیستند.

اما لیگ TNA که حدود ۸ سالی هست که شروع به کار کرده در حال حاضر در حال پیشرفت هست و در آینده پیش بینی می‌شود که شاهد رقابت این کمپانی با دابلیو دابلیو ای خواهیم بود. کمربندهای این شرکت به صورت زیر هست

از سوپراستارهای معروف این لیگ می‌توان به کورت انگل و استینگ و ساموآ جو و کوین نش و ای جی استایلز نام برد. تعدادی از کشتی گیران بزرگ مثل هالک هوگِن، ریک فلِر، اسکات هال، جف هاردی، میک فولی و میستر اندرسن و... که سابقاً در دابلیو دابلیو ای فعالیت می‌کردند هم اکنون برای این کمپانی ایفای نقش می‌کنند.

به غیر از این ۲ کمپانی، کمپانی‌های دیگری نیز هستند که در عرصهٔ کشتی کج نام بزرگی دارند.OVW مخفف Ohio Valley Wrestling - و ROH مخفف Ring of honor و کمپانی وحشی CZW از کمپانی‌های دیگرند.

 

کبدی

کَبَدی یا زو یک بازی و ورزش است که در ایران و هند وپاکستان رواج دارد. سال ۱۳۸۱ برای نخستین بار مسابقات قهرمانی این بازی برای مردان در سطح آسیا بر‌گزار شد.

ورزش

مهاجمان دوتیم در حالی که به طور مرتب کلمه «کبدی کبدی» را تکرار می‌کنند با انجام حرکات حمله و دفاع و جابه جایی سعی می‌کنند با لمس یا گرفتن یار تیم مقابل بتوانند به بالاترین امتیاز دست یابند. تعویض در این بازی محدودیت ندارد. در صورت تساوی دو تیم در وقت قانونی، پنج حمله از سوی دو تیم انجام می‌شود و اگر باز هم مساوی شدند، حمله یک به یک پیگیری می‌شود.

در طول بازی باید کلمه کبدی با صدای بلند و واضح از سوی بازیکن مهاجم تکرار شود. بطوری که قطع کردن کلمه (کبدی کبدی) یا نفس گیری در بازی به معنی قطع کردن محسوب می‌شود و مهاجم باید تا زمان برگشت به زمین خود آن را بگوید. نحوه کسب امتیاز هم بدین صورت است که اگر مهاجم با حریف یا حریف با مهاجم تماس پیدا کند و مهاجم به زمین خود برگردد، امتیاز کسب می‌شود. ولی اگر حریفان مهاجم رانگه دارند و در زمین خود متوقف کنند و اجازه رسیدن مهاجم به زمین خودش را ندهند مهاجم یک امتیاز از دست می‌دهد.

بازی کبدی دارای خطوطی در زمین و قوانینی خاص است که در طول بازی باید رعایت شود. تیم‌ها به نوبت " مهاجم" را در طول خط مانع نیمه زمین ارسال نموده و تیمی که بیشترین امتیاز را در پایان بازی بدست آورده باشد برنده اعلام می‌شود. لازمه این ورزش واکنش سریع، ظرفیت ایده‌آل مربوط به جهاز تنقسی، هماهنگی عضلات و قابلیت بازتابی بازیکنان می‌باشد.^[۱]

ورزش کبدی اصالتاً یک رشته هندی‌الاصل می‌باشد ودر بازی‌های المپیک سال ۱۹۳۶ به عنوان یک رشته نمایشی در المپیک برلین به نمایش درآمد. همچنین رشته کبدی در بازیهای آسیایی چین ۱۹۹۰ گنجانده شد واز همان زمان به عنوان یکی از رشته‌های رسمی بازیهای آسیایی در برنامه بازی‌ها وجود داشته‌است.

ایران

این بازی در گیلان شیرین دودو و در خراسان، گلستان و مازندران و گلپایگان زو و در خوزستان بازی اش تی تی ودر سیستان کبدی نامیده می‌شود.

تشکیلات این رشته ورزشی از سال ۱۳۷۵ با عنوان انجمن کبدی (فدراسیون ورزشهای همگانی) شروع به فعالیت نمود و برای اولین بار در سال ۱۳۸۱ در مسابقات قهرمانی آسیا-مردان-شرکت و به مقام سوم این دوره از مسابقات نائل آمدودرسال ۸۲ موفق به کسب مقام اول آسیا در رده جوانان وبزرگسالان ودرسال ۸۳ با کسب نایب قهرمانی جهان مدالهای پرارزشی رابه ارمغان آوردوباتوجه به ضرورت وصلاحدید مسئولان محترم سازمان تربیت بدنی در تاریخ ۸/۴/۸۴ باتشکیل مجمع عمومی تحت عنوان فدراسیون کبدی جمهوری اسلامی ایران عملاً شروع به فعالیت نمود.

در سال ۱۳۸۹ تیم ملی ایران در بازیهای المپیک آسیایی نیز مقام دوم آسیا را کسب نمود. در سال ۱۳۹۳ تیمهای ملی مردان و زنان کبدی ایران در مسابقات آسیایی اینچئون کره جنوبی به مدال نقره و مقام دوم رسیدند. در هر دو رده هندوستان مدال طلا کسب نمود.

ورزش کبدی در آسیا

کبدی از مسابقات آسیایی سال ۱۹۸۲ به صورت نمایشی وپس از آن جزء مسابقات رسمی بازیهای آسیایی قرار گرفت.

ورزش کبدی همچنین درهند و پاکستان نیز طرفداران زیادی دارد.

قوانین و مقررات ورزش کبدی

1. هر تیم شامل ۱۲ بازیکن (۷نفربازیکن اصلی و ۵ نفربازیکن ذخیره) می‌باشد.

کبدی سالنی ۷ بازیکن (۵ بازیکن اصلی و ۲ ذخیره) کبدی ساحلی ۶ نفره (۴ بازیکن اصلی و ۲ ذخیره)

1. تعویض دربازی درمواقع تایم اوت پزشکی (وقت استراحت) مجاز می‌باشد و محدودیت تعویض وجود ندارد و در زمانی می‌توان تعویض را انجام داد تایم اوت تیمتان باشد
2. وقت بازی ۲ وقت ۲۰ دقیقه می‌باشد ودرصورت تساوی دوتیم درپایان وقت قانونی پنج حمله از سوی دو تیم واگر باز هم مساوی شدند حمله یک به یک پیگیری می‌شود. تا تیم برنده مشخص گردد.
3. وقت استراحت بین دو نیمه، ۵ دقیقه می‌باشد.

بازی زو

بازی زو همان ورزش کبدی است که از زمان‌های قدیم در ایران وجود داشته ولی بیشتر به صورت بازی کودکان بود تا ورزش رسمی روش بازی به این صورت است که افراد به ۲ گروه تقسیم می‌شوند. به ترتیب در هر ۲ گروه انتخاب شده و با گفتن کلمه زوووووووو می‌روند و یکی از افراد گروه مقابل را می‌گیرد. گفتن کلمه زو باید به صورت مداوم صورت بگیرد. از آنجایی که گفتن این کلمه هم در حالت دم و هم در حالت بازدم امکان‌پذیر است، تیم مقابل باید دقت کند که فرد زو کننده از حالت بازدم به حالت دم وارد نشود که البته این تغییر حالت با تغییر تُن صدا همراه است که بازیکنان باتجربه به سادگی آن را متوجه می‌شوند.^{[نیازمند یادکرد دقیق]}

ابتدا افراد به دو گروه هفت نفره تقسیم می‌شوند و یک گروه گرگ و دیگری بره می‌شود. آن گاه یکی از گرگ‌ها می‌گوید زووو و به یکی از بره‌ها دست می‌زند اگر بره‌ها گرگ را تا زمانی که صدای زویش بند بیاید بتوانند نگه دارند آن گرگ یکی از بره‌ها می‌شود.

 

دو تکواندوکار در حال مبارزه.

تکواندو (زبان کره‌ای: خط هانگول: 태권도 خط هانجا :跆拳道) یک ورزش رزمی کره‌ای و یکی از ورزشهای المپیکی است. تکواندو ورزش ملی کره جنوبی و دارای بیشترین تعداد ورزشکار در میان ورزش‌های رزمی در سراسر دنیا است.

فنون تکواندو از ورزش‌های سنتی تاریخ کره استخراج و پس از جنگ جهانی دوم با کوشش استادان هنرهای رزمی کره جنوبی در قالب یک ورزش رزمی مدرن به دنیای هنرهای رزمی عرضه شده‌است.

اگرچه این ورزش تأثیراتی از کاراته پذیرفته و شباهت‌هایی نیز با برخی سبک‌های جنوبی کونگ فو در آن به چشم می‌خورد، اما استیل خاص این رشته هجومی که متکی بر ضربات پا با حداکثرقدرت وسرعت است و بر حفظ فاصله فیزیکی با دشمن و طراحی فنون برای دور کردن مهاجم تاکید دارد، آن را از تمام سبک‌های رزمی موجود متمایز می‌کند.

نام

کلمه تکواندو از سه بخش تشکیل می‌شود:

• 태 «تِ» = ضربه زدن دفاع کردن و شکستن توسط پا
• 권 «کوان» = ضربه زدن دفاع کردن و شکستن توسط دست
• 도 «دو» = راه و روش
• «چاریولت» تکان نخوردن از جای خود
• «کینم» احترام کلاس
• «تکوان» احترام به استاد

تکواندو نوین

پس از پایان جنگ و آزادی کره ورزشهای رزمی سنتی این کشور تا حد زیادی با رشته‌های ژاپنی همانند کاراته، کندو و جودو آمیخته شده بود، در عین حال بسیاری از رزمی کاران کره هم با آموختن هنرهای رزمی چینی آن‌ها را وارد کره کرده بودند. در آن زمان بیشتر اصطلاح‌های «» و «کونگ سو دو» برای نام گذاری ورزشی که بعدها به تکواندو معروف شد، به کار می‌رفت.

تلاش برای بازسازی تکواندو و بازگرداندن آن به حالت اصلی خود در نهایت منجر به تبدیل این رشته به ورزش ملی کره و محبوبترین سبک رزمی در سراسر دنیا شد:

• ۱۹۵۹ - «انجمن تا سو دو» تأسیس شد. هدف این نهاد ایجاد یگانگی در هنرهای رزمی کره‌ای بود.^[۱]
• ۱۹۶۲ – تکواندو به عنوان یک بازی رسمی به چهل و سومین دوره بازی‌های ملی کره جنوبی وارد شد.
• ۱۹۶۵ - «انجمن تا سو دو» به «انجمن تکواندو» تغییر نام داد.
• ۱۹۷۲ - تأسیس شد. این باشگاه تا امروز بالاترین مرجع فنی تکواندو بوده‌است.
• ۱۹۷۳ – تأسیس فدراسیون جهانی تکواندو(WTF)
• ۱۹۷۳ – برگزاری نخستین دوره بازیهای جهانی این رشته در کره با شرکت ۲۰۰ ورزشکار از ۱۹ کشور. آمریکا، تایوان و مکزیک در جدول رده بندی پس از کره قرار گرفتند.
• ۱۹۷۶ – شورای بین‌المللی ورزشهای نظامی «سیزم» تکواندو را به عنوان یکی از بازی‌های خود پذیرفت.
• ۱۹۸۳ – کمیته بین‌المللی المپیک «فدراسیون جهانی تکواندو» را به عنوان یکی از اعضای خود اعلام کرد.
• ۱۹۸۶ – برگزاری تکواندو به عنوان یک ورزش نمایشی در .
• ۱۹۸۸ – برگزاری تکواندو به عنوان یک ورزش نمایشی در المپیک سئول.
• ۱۹۹۴ – تکواندو به عنوان یک رشته رسمی در برگزار شد.
• ۲۰۰۰ - در المپیک سیدنی تکواندو دومین هنر رزمی آسیایی (پس از جودو) شد که به عنوان یک رشته رسمی در المپیک برگزار می‌شود.

فعالیت‌های جانبی

فدراسیون جهانی تکواندو WTF فعالیت‌های جانبی زیادی با هدف گسترش بیشتر این رشته انجام داده است که از جمله آنها می‌توان به اهداء درجات افتخاری به شخصیت‌های ورزشی و سیاسی اشاره کرد. برای مثال این فدراسیون بتازگی کمربند سیاه دان ۱۰ افتخاری خود را به آقای بان کی مون دبیرکل سازمان ملل متحد اهدا کرد. بان کی مون سومین فردی است که این درجه افتخاری نصیبش شده است. سامارانش رئیس سابق کمیته بین‌المللی المپیک IOC و روگ ریاست فعلی آن دو نفر دیگری هستند که پیش از این به دریافت این عنوان نائل شده‌اند. از جمله سیاستمدارانی که درجات افتخاری در تکواندو دریافت کرده‌اند نیز می‌توان به سید محمد خاتمی رئیس جمهور پیشین ایران (دان ۸) و باراک اوباما رئیس جمهوری فعلی ایالات متحده (کمربند مشکی) اشاره کرد.^{[نیازمند منبع]}

همکاری دو فدراسیون

اگرچه از نظر ورزشی – یعنی کمیته بین‌المللی المپیک – فدراسیون جهانی تکواندو WTF تشکیلات رسمی این رشته محسوب می‌شود و تنها فدراسیون‌ها و ورزشکاران زیرمجموعه این فدراسیون هستند که طبق مقررات ورزشی WTF در رقابتهای المپیک شرکت می‌کنند. اما این بدان معنی نیست که دیگر فدراسیونهای فعال تکواندو حرفی برای گفتن ندارند چراکه فدراسیون بین‌المللی تکواندو ITF همواره یک رقیب برای WTF بوده است. در حاشیه بازیهای المپیک جوانان در چین یک تفاهم نامه تاریخی بین فدراسیون جهانی WTF و فدراسیون بین‌المللی ITF امضا شد که قرار است به همکاری بیشتر این دو فدراسیون منجر شود. طبق یکی از بندهای این توافقنامه اعضای فعلی هر یک از این دو فدراسیون از این پس مجاز خواهند بود بدون هیچ مشکلی در رقابتهای فدراسیون دیگر شرکت داشته باشند. این بدان معنی است که از این پس تکواندوکاهای عضو ITF نیز شانس حضور در بازیهای المپیک را خواهند یافت.^[۲]